Ook wel de eerste Freudiaanse roman genoemd.

Het is tegenwoordig bijna onvoorstelbaar dat Italo Svevo grote moeite had om een uitgever te vinden voor Bekentenissen van Zeno. Wat nu geldt als een modernistisch meesterwerk, liep gevaar geruisloos in de vergetelheid te raken. Totdat Svevo een exemplaar opstuurde aan zijn vriend en vroegere leraar James Joyce, had nog geen recensent een woord aan het boek gewijd. Joyce wist het boek onder de aandacht te brengen van enkele vooraanstaande Franse literaire critici en sindsdien is het boek uitgegroeid tot een van de grootste klassieker uit het Italiaanse taalgebied. In Bekentenissen van Zeno vertelt Zeno Cosini, een bemiddelde zakenman uit Triest, zijn levensgeschiedenis. Hij doet dat op aanraden van zijn psychiater, tot wie hij zich onder meer heeft gewend om van zijn ziekelijke rookverslaving af te komen. In zes hoofdstukken, elk rondom een belangrijke episode in zijn leven, onderwerpt hij zijn handelingen, overwegingen en gevoelens aan een minutieus onderzoek. Uit tal van bijzonderheden, die hij zich tot in details herinnert, bouwt hij een zo eerlijk mogelijk beeld van zichzelf op, vanuit een verlangen tot zelfverbetering. Zeno, een typische antiheld, leert zichzelf doorzien, maar aanvaardt wat hij ziet met humor. Hij bevindt zich voortdurend in discussie met zijn geweten en weet daarbij op spitsvondige wijze te winnen.  Italo Svevo (pseudoniem van Ettore Schmitz, 1861-1928) werd pas echt bekend met zijn derde roman, Bekentenissen van Zeno, en dan nog vooral buiten de grenzen van Italie. Helaas kwam hij enkele jaren na het verschijnen van het boek om het leven bij een auto-ongeluk.

Of de Nederlandse vertaling: Ansichten.

Met de Pen/Faulkner Award onderscheiden debuutroman van de Canadese schrijfster (1935), geschreven voor het ook in Nederland tot bestseller uitgegroeide ‘Scheepsberichten’. Via Loyal Blood, die na de moord op zijn verloofde voorgoed westwaarts trekt, volgen we de teloorgang van zijn familie en hun boerenbedrijf in de periode 1944-1984. Zo zwerft hij, seksueel gefrustreerd en nauwelijks tot sociaal contact in staat, veertig jaar lang door Amerika als onder meer mijnwerker, paleontoloog en pelsjager. Een bijzonder hard leven, een aaneenschakeling van avonturen, gevaren, ontberingen en herinneringen, waarbij hij telkens als er enige rust of structuur in zijn leven lijkt te komen het moeizaam verworven bezit kwijtraakt en nieuwe ontberingen moet lijden. De keerzijde van ‘de Amerikaanse droom’, over het verval van het platteland en de natuur en het voor ouderen moeilijk te aanvaarden oprukken van de ‘moderne’ Amerikaanse maatschappij. In prachtige, opvallende stijl geschreven, hard-humoristisch, compact en origineel in verrassend beeldend taalgebruik. Schitterend vertaald.

Geoffrey Chaucer was diplomaat en hoveling.Veertien jaar lang werkte hij aan zijn meesterwerk De verhalen van Canterbury. Hij introduceerde het werk van de Italiaanse schrijvers Dante, Petrarca en Boccaccio in Engeland en droeg daarmee sterk bij aan de ontwikkeling van de Engelstalige literatuur.

‘Deze nooit overtroffen verteller weet nog steeds alle emoties te raken.’ Herman Pleij

NBD|Biblion recensie
Deze verzameling verhalende gedichten bestaat uit 24 verhalen, die een groep van 30 pelgrims, met elkaar op weg van Londen naar Canterbury, elkaar vertellen om de tijd te doden. Afgesproken werd dat zowel op de heen- als de terugweg ieder twee verhalen zou vertellen, maar Chaucer stierf toen hij 24 verhalen had geschreven. In de proloog stelt hij alle pelgrims kort voor, en laat ze daarna een verhaal vertellen, dat steeds begint met een proloog, waarin de verteller veel van zichzelf laat zien. Het is het meesterwerk van de Engelse diplomaat en hoveling (ca. 1345-1400) en een van de belangrijkste dichtwerken uit de wereldliteratuur. Ongewijzigde druk van de eerste volledige Nederlandse vertaling, zeer inventief, leesbaar en speels, die meer dan recht doet aan het origineel. Uitstekende inleiding en aantekeningen van de vertaler Ernst van Altena en een nawoord van Herman Pleij. Een eerdere maar onvolledige en gekuiste vertaling verscheen in 1930 (herdrukt in 1996): ‘De vertellingen van de pelgrims naar Kantelberg’ van A.J. Barnouw.

In een overzicht van de beste literaire werken en schrijvers van de Vlaamse literatuur uit 2008 werd Leo Pleysier nog beoordeeld als behorende tot de top 10 van de nog levende Vlaamse schrijvers.

Toen hij door de lucht vloog dacht hij nog direct weer op te kunnen staan, even diep adem te halen, en dan weer door te fietsen. Maar nu zit hij thuis, een been   tot boven de knie geamputeerd. Met tegenzin probeert hij te wennen aan het idee dat er nu dagelijks een verpleegster over de vloer komt.
De eerste is een  regelrechte ramp. De tweede, een Kroatische, handig, stevig en niet  onaantrekkelijk, brengt Paul Rayment echter al snel op andere gedachten. De   sinds jaren gescheiden man vindt haar aanwezigheid aangenaam, en algauw meer  dan dat. En voor hij het weet zit hij tot over zijn oren midden in een explosieve   familiegeschiedenis, echter zonder ruimte voor zijn eigen liefde. Bij alle narigheid verschijnt bovendien ook nog ongevraagd de oude schrijfster Elizabeth Costello in zijn leven.

Langzame man is een uitmuntende familieroman, een treffend en dikwijls komisch boek, waarin de lezer met een paar eenvoudige maar principiële vragen wordt geconfronteerd. Waarom hebben we pas echt het gevoel dat we leven als we voor een ander kunnen zorgen? Hebben mensen zonder kinderen iets essentieels gemist? En buitendien, wat is echte liefde?

 Murakami (1949) staat er om bekend dat hij de gebruikelijke Japanse clichés schuwt. Dus geen geisha’s en samoerai in dit boek, maar moderne Japanners, die alle varianten van menselijk gedrag vertonen. Deze bijzondere roman is vlekkeloos vertaald door Jacques Westerhoven, met uitleg over de Japanse cultuur. Pieter Steinz (NRC) noemde de romans van Murakami ‘Nobelprijsmateriaal’.

Mysteriën (1892)  Als de 29-jarige Johan Nilsen Nagel in een rustig Noors kustplaatsje belandt, kent niemand hem. Dat geeft hem de mogelijkheid zich uit te geven voor heel iemand anders dan hij eigenlijk is. Hij bouwt een mythe om zich heen vol tegenstrijdigheden. Telegrammen die voor hem in zijn hotel aankomen heeft hij zelf gestuurd. Aanvankelijk weet niemand dat zich in zijn vioolkist slechts kleren bevinden, maar als dat bekend wordt, blijkt hij onverwacht toch verbazend goed viool te kunnen spelen. Hij drinkt veel, maar eigenlijk is hij dronken van zichzelf. Hij sluit vriendschap met de dorpsgek en maakt de dochter van de dominee zo vurig het hof, dat hij zelf in de oprechtheid van zijn liefde gaat geloven. Ook heeft hij zijn oog laten vallen op een twaalf jaar oudere alleenwonende vrouw. Hij liegt, bekent, herroept, liegt opnieuw. Door het kleinste intermezzo raakt hij uitbundig blij of totaal in de put. Wie is hij en wat wil hij? Een stilistisch zeer verrassende en knappe roman. De lezer wordt meegezogen en zal zich herkennen in zowel de beleving van de dorpelingen als de geest van de hoofdpersoon.
(bron: uitgevrij De Geus)