Wat we nu lezen…

In De kreeftskeerkring (Tropic of Cancer), uit 1934, verhaalt Henry Miller van de avonturen van een uit Amerika geëmigreerde schrijver, zijn alter ego, in het Parijs van de jaren dertig. Tijd en plaats, verbeelding en geheugen, waanzin en extase lopen door elkaar in een stijl die heen en weer slingert tussen vrije monoloog en surrealistische, groteske uitweidingen, die soms pornografisch van aard zijn. `Ongetwijfeld valt er volop verbittering in te beluisteren’, schrijft Anaïs Nin in haar narede bij het boek, `maar men vindt er tevens een wilde buitensporigheid in, een krankzinnige vreugde, een vuur, een enthousiast waarderen van het leven en soms een bijna razende opwinding. Een voortdurend heen en weer schommelen tussen uitersten, met af en toe een kale vlakte die naar koper smaakt en een sterk aroma van leegte nalaat.’

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder leesclub Rotterdam, Onze boekenkeuze

Wat we nu lezen…

Het geluid rn de driftWilliam Faulkner ontving in 1949 de Nobelprijs voor Literatuur. ‘The Sound and the Fury’ uit 1929 wordt beschouwd als zijn mooiste en moeilijkste roman. Met ‘Het geluid en de drift’ levert Bartho Kriek een nieuwe vertaling, die is voorzien van een informatief nawoord en een beknopte, losse leeswijzer* (een eerdere vertaling als ‘Het geraas en gebral’ werd het laatst herdrukt in 1977). De roman speelt in het Amerikaanse zuiden en vertelt het verhaal van de aristocratische familie Compson (inclusief hun slaven) die na de Burgeroorlog aan lager wal is geraakt. Drie broers geven commentaar op de schande die hun zus Caddy de familie heeft berokkend door een seksuele escapade. Faulkner gebruikt hierbij verschillende verteltechnieken. De zwakzinnige Benjy vertelt liefdevol over zijn zus in fragmentarische herinneringen die chronologisch verspringen. De intellectueel Quentin pleegt zelfmoord na een crisis die in een lange gedachtestroom (zonder interpunctie) is opgetekend. De geldbeluste Jason verstoot zijn zus die hij verantwoordelijk acht voor de teloorgang van de familie. De verhalen van de broers vullen elkaar aan tot een magistraal familiedrama.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder leesclub Rotterdam

Wat we nu lezen…

Willem Mertens' levensspiegel

Het debuut van een vergeten schrijver uit de Nederlandse literatuur, J. van Oudshoorn (pseudoniem van J.K. Feylbrief)  uit 1914: Willem Mertens’ levensspiegel.

De geschiedenis van een vereenzaming voortvloeiend uit een seksuele problematiek (onanie), gebrek aan harmonie in omgang met vrouwen “het maatschappelijk echec”, ziekte en poging tot zelfmoord, daarna een jarenreeks van geesteloze kantoorarbeid en dronkenschap die de hoofdpersoon uiteindelijk – van al zijn uiterlijke en innerlijke zekerheid beroofd – in een angstdelirium uit het raam doet springen.

Van Oudshoorn (1876-1951) is met Emants de vertolker van het pessimistisch naturalisme/realisme in de Nederlandse letteren.
Om met Gerard Reve te spreken: ‘niet bepaald het zonnetje in huis’…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder leesclub Rotterdam

Wat we nu lezen…

Iedereen kent het, weinigen hebben het gelezen: ‘Don Quichot’. Hoezeer deze laatste groep ongelijk heeft, bewijst deze vertaling van het klassieke verhaal uit 1605 (!) over de Spaanse edelman Alonso Quijano die zijn hoofd op hol laat brengen door de ridderromans die hij leest en besluit om als Don Quichot de wereld in te trekken om ‘weduwen te hulp te snellen, maagden te beschermen en getrouwde vrouwen, wezen en onmondigen te begunstigen’. De verrassende avonturen die deze anachronistische ridder vervolgens beleeft, zijn een lust om te lezen. Maar het allermooist zijn de sprankelende gesprekken tussen Don Quichot en diens spitsvondige schildknaap Sancho Panza, die een groot deel van de roman in beslag nemen.

Het ideaal en de praktijk zijn nergens zo fraai, zo spreekwoordelijk en zo geestig belichaamd als in het duo Don Quichot & Sancho Panza. De grote roman waarin dat gebeurt, die aanvankelijk was opgezet als een parodie op de middeleeuwse ridderroman, is onlangs door een internationale jury uitgeroepen tot de mooiste roman aller tijden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder leesclub Rotterdam, Onze boekenkeuze

Wat we nu lezen…

Ian McEwan – Machines like me

Na het succes van de verfilmde roman De kinderwet confronteert Ian McEwan in Machines zoals ik de lezer opnieuw met fundamentele vraagstukken, dit keer in een meeslepend, dystopisch verhaal, gesitueerd in het Londen van net na de Falklandoorlog: Thatcher is aan de macht en Alan Turing bereikt een beslissende doorbraak in de artificiële intelligentie. De werkloze Charlie is verliefd op Miranda, een intelligente studente die een verschrikkelijk geheim met zich meedraagt. Ze raken verwikkeld in een driehoeksrelatie met de androïde Adam, wiens persoonlijkheid ze samen hebben ontworpen. Maar kan een machine de zaken van het hart wel begrijpen? Wat is het dat ons menselijk maakt?
Over Machines zoals ik
“Een ontzettend goede roman over een nieuw soort kunstmatige mens.’ The Times
“Deze gedurfde prestatie is een geslaagde combinatie van literaire flair en intellectuele sprankeling.’ The Sunday Times
“Meesterlijke nieuwe roman (…) McEwans vermogen om de lezer tot nadenken te stemmen is waardevol en tijdloos.’ Financial Times

Eerder lazen we van hem met het Rotterdams Leesgenootschap On Chesil Beach.

Ian McEwan (geboren op 21 juni 1948) is een Engelse roman- en scenarioschrijver. Hij staat sinds 2008 op de lijst van 50 beste Britse schrijvers sinds 1945. McEwan begon zijn carrière met het schrijven van korte Gothic verhalen. Zijn eerste boeken waren The Cement Garden (1978) and The Comfort of Strangers (1981) en levered hem de bijnaam “Ian Macabre” op. Deze boeken werden opgevolgd door drie succesvolle romans in 1980 en begin 1990. In 1998 won McEwan de Man Booker Prize met Amsterdam.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder leesclub Rotterdam, Onze boekenkeuze

Wat we nu lezen…

Deze keer een genre-overschreidend experiment. Weliswaar een klassieker, maar niet uit de literaire, maar uit de filosofische canon. Met zeker ook literaire kwaliteit en een een verhaalstructuur.

Aldus sprak Zarathoestra van Friedrich Nietzsche.

Een profetisch boek als ‘Aldus sprak Zarathoestra’ – dat de veelzeggende ondertitel ‘Een boek voor iedereen en niemand’ draagt – beroert existentiële snaren in elke nieuwe generatie van lezers. Want steeds zullen er weer mensen zijn die menen dat de veldslag tussen ‘iedereen’ en ‘niemand’ uitgevochten wordt in hun eigen innerlijk.

Dit is ongetwijfeld het bekendste, maar misschien ook het meest raadselachtige boek van de Duitse filosoof (1844-1900). Zelf beschouwde hij het als het hoogste geschenk dat ooit aan de mensheid werd gegeven. Voor de 20e eeuw, die in het teken zou staan van het nihilisme en de overwinning op de christelijke moraal, zou het de ‘Bijbel’ moeten zijn van een nieuw soort adel, de Uebermensch. Zover is het nooit gekomen, hoewel het door zijn extatische toon en visionaire kracht menig denker, dichter en kunstenaar, ook nu nog, inspireerde. Marsmans heldere en informatieve inleiding is nog steeds erg leesbaar, wat niet altijd geldt voor Endts vertaling, die een wat archaïsch Nederlands opleverde, al benadert hij daarmee wel goed de duistere, archaïsche, oud-testamentische atmosfeer van het origineel. Wilfred Oranje maakte recent een wat vlotter leesbare nieuwe vertaling (a.i. 97-12-157-6).
(Biblion recensie, Redactie.)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder leesclub Rotterdam

Wat we nu lezen…

Radetzkymars is de geschiedenis van het verval van de Habsburgse monarchie, gezien door de ogen van de hoofdpersoon, luitenant von Trotta. Het verhaal begint in 1859 met diens grootvader, die door toeval het leven van de jonge keizer Franz Joseph redt, en eindigt met de dood van de keizer in 1916. De Eerste Wereldoorlog is dan al gaande, en de oude wereldorde van de adellijke familie von Trotta, steunpilaar van keizer en staat, is definitief verdwenen. De klanken van Johann Strauss’ Radetzkymars, elke zondag voor zijn huis uitgevoerd, symboliseren een voorbije wereld, die nog slechts bestaat in de herinnering van de verbitterde von Trotta. Radetzkymars is volgens velen de grootste roman van Joseph Roth. Hij roept met het verhaal de bittere maar tegelijk zoete geur van nostalgie op, door zijn indringende beschrijving van het leven in een Moravisch stadje, en door de langzame aftakeling van een wereldbeeld dat zichzelf heeft overleefd. ‘Als één schrijver voor mij het oude Europa belichaamt, dan wel Joseph Roth. Wat een droevig genot hem te lezen.’ Benno Barnard ‘Een van de beste schrijvers ooit.’ Geert van Istendael ‘Mijn meest geliefde schrijver.’ Ian Buruma ‘Een van de grootste traditionele romanschrijvers van de laatste eeuw. Fictie van de hoogste rang.’ The Herald Tribune.
Het oeuvre van journalist en romancier Joseph Roth (1894-1939) leest als een treurdicht voor de kosmopolitische, tolerante, gedoemde cultuur van Centraal-Europa, die zijn hoogtijdagen beleefde vlak voor de Eerste Wereldoorlog. Roth werd geboren uit Joodse ouders in Galicië, aan de oostelijke kant van het Habsburgse keizerrijk. Hij diende tijdens de Eerste Wereldoorlog in het keizerlijke leger. Na de oorlog keerde hij terug naar Wenen. In 1920 vestigde hij zich als journalist in Berlijn, om Duitsland in januari 1933 voorgoed te verlaten. Vervolgens woonde en werkte hij afwisselend in Oostende, Amsterdam en Parijs, waar hij onder armoedige omstandigheden overleed.‘Joseph Roth raakt altijd meteen aan de kern van een menselijk wezen. (…) Zijn karakterbeschrijvingen, zijn beschrijvingen van situaties en mensen zijn onovertroffen. Maar altijd met een soort eenvoud geschreven dat je denkt: hoe doet hij het?’ – Tommy Wieringa

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder leesclub Rotterdam